پاندمی کرونا و تبعات ناشی از آن، در کنار چالشهای روزمره و فشارهای زندگی مدرن، سطح استرس و فرسودگی روانی را در جوامع به شدت افزایش داده است. در این شرایط، حفظ سلامت روان به اندازه سلامت جسمانی اهمیت دارد. مغز انسان مجهز به یک سیستم شیمیایی شگفتانگیز است که با ترشح هورمونهای خاصی، به ما در مقابله با اضطراب، ایجاد احساس آرامش و بازیابی انگیزه کمک میکند. آگاهی از ماهیت این هورمونها و روشهای فعالسازی و سنجش آنها، گامی کلیدی در مسیر ارتقای کیفیت زندگی است.
معماری شیمیایی شادی در بدن و راههای افزایش آن
احساس رضایت و حال خوب در بدن، نتیجه عملکرد هماهنگ چهار انتقالدهنده عصبی و هورمون اصلی است که هر کدام از مسیرهای متفاوتی قابل تحریک و افزایش هستند:
دوپامین (هورمون انگیزه و پاداش):
این هورمون زمانی ترشح میشود که به هدفی میرسیم یا وظیفهای را تکمیل میکنیم. در روزهای پرفشار که احساس رکود میکنیم، تعیین اهداف کوچک روزانه و تیک زدن آنها در یک دفترچه، سریعترین راه برای آزادسازی دوپامین است. داشتن خواب کافی (۷ تا ۸ ساعت در شبانهروز)، گوش دادن به موسیقی دلخواه و مصرف مواد غذایی سرشار از پروتئین و آمینواسیدها (مانند تخممرغ، لبنیات و گوشت بدون چربی) به تولید بیشتر این هورمون کمک میکند.
سروتونین (تثبیتکننده خلق و خو):
سروتونین نقش مستقیمی در پیشگیری از افسردگی، کاهش اضطراب و تنظیم چرخه خواب دارد. یکی از موثرترین راههای افزایش طبیعی آن، قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه در روز است. همچنین پیادهروی در طبیعت، انجام منظم ورزشهای هوازی و گنجاندن مواد غذایی حاوی تریپتوفان (مانند آجیل، ماهی، موز و بوقلمون) در رژیم غذایی، سطح سروتونین را به طرز چشمگیری بالا میبرد.
اکسیتوسین (هورمون عشق و پیوند اجتماعی):
انزوای دوران کرونا بیشترین آسیب را به ترشح این هورمون وارد کرد، چرا که اکسیتوسین بر پایه تعاملات مثبت فیزیکی و عاطفی ترشح میشود. در آغوش گرفتن عزیزان، وقت گذراندن با دوستان، بازی با حیوانات خانگی، ماساژ درمانی و حتی انجام کارهای داوطلبانه و کمک به دیگران، از قدرتمندترین روشها برای ترشح این هورمونِ ضد استرس محسوب میشوند.
اندورفین (مسکن طبیعی بدن):
اندورفینها در پاسخ به درد یا استرس ترشح میشوند تا احساس ناراحتی را مهار کنند و جای خود را به سرخوشی بدهند. خندیدن از ته دل (حتی تماشای یک فیلم کمدی ساده)، انجام ورزشهای با شدت بالا، مصرف تکههایی از شکلات تلخ واقعی و خلق آثار هنری، روشهای اثباتشدهای برای ورود موجی از اندورفین به جریان خون هستند.
چگونه این هورمونها در آزمایشهای خون مورد ارزیابی قرار میگیرند؟
بسیاری از مراجعین میپرسند که آیا میتوان میزان «شادی» یا «افسردگی» را با یک آزمایش خون ساده در آزمایشگاه تشخیص طبی مهرآگین سنجید؟ پاسخ علمی به این سوال نیازمند ظرافت است. انتقالدهندههای عصبی مانند دوپامین و سروتونین نیمهعمر کوتاهی در جریان خون دارند و سطح خونی آنها لزوماً بازتابدهنده دقیق میزان فعالیت آنها در سیستم عصبی مرکزی نیست. با این حال، در آزمایشگاه میتوان از طریق ارزیابی مستقیم و غیرمستقیم، ریشه بسیاری از اختلالات خلقی را شناسایی کرد:
۱. اندازهگیری مستقیم (تستهای تخصصی): سنجش سطح سروتونین در خون یا اندازهگیری کاتکولآمینها (شامل دوپامین، اپینفرین و نوراپینفرین) در پلاسمای خون یا ادرار ۲۴ ساعته امکانپذیر است. با این وجود، این تستها معمولاً برای تشخیص بالینی تومورهای خاص ترشحکننده هورمون (مانند تومورهای کارسینویید یا فئوکروموسیتوما) توسط پزشک متخصص درخواست میشوند و برای چکاپ روتین خلقوخو کاربرد ندارند.
۲. ارزیابی هورمون استرس (Cortisol): کورتیزول نقطه مقابل هورمونهای شادی است. استرس مزمن باعث بالا ماندن سطح کورتیزول شده که این امر تولید دوپامین و سروتونین را سرکوب میکند. سنجش سطح کورتیزول خون (معمولاً در نوبت صبح) شاخص بسیار خوبی برای ارزیابی فشار روانی و فیزیکی روی بدن است.
۳. سنجش ویتامین دی (25-OH Vitamin D): کمبود ویتامین D ارتباط بیوشیمیایی مستقیمی با کاهش تولید سروتونین در مغز و بروز علائم افسردگی دارد. با توجه به شیوع بالای کمبود این ویتامین پس از دوران قرنطینه، بررسی سطح آن یکی از مهمترین پنلهای ارزیابی سلامت روان است.
۴. ارزیابی عملکرد تیروئید (TSH, T3, T4): کمکاری تیروئید علائمی کاملاً شبیه به افسردگی شدید، خستگی مزمن و افت هورمونهای شادی ایجاد میکند. یک پنل ساده تیروئید میتواند مشخص کند که آیا ریشه بیحوصلگی فرد منشأ فیزیولوژیک دارد یا خیر.
۵. ارزیابی ویتامین B12 و آهن: کمبود ویتامین B12 و فریتین (آهن ذخیره) مستقیماً بر سنتز انتقالدهندههای عصبی تاثیر منفی گذاشته و باعث بروز مه مغزی و کاهش انگیزه میشود که از طریق یک آزمایش خون ساده قابل ردیابی و درمان است.
منابع و مراجع علمی معتبر:
Harvard Medical School. (2021). Feel-good hormones: How they affect your mind, mood and body. Harvard Health Publishing
Duman, R. S., Sanacora, G., & Krystal, J. H. (2019). Altered Connectivity in Depression: GABA and Glutamate Neurotransmitter Deficits and Reversal by Novel Treatments. Neuron, 102(1), 75-90
Bikle, D. D. (2014). Vitamin D metabolism, mechanism of action, and clinical applications. Chemistry & Biology, 21(3), 319-329
تاریخ انتشار :
1405/08/14
کد :
215
تعداد بازدید:
4